Słownik terminów „zamkowych”

Arsenał (zbrojownia) – murowany lub drewniany budynek w którym składuje się broń oraz zbroje;

Balista – machina wojenna przypominająca wielką kuszę;

Baszta – wieża będąca częścią umocnień obronnych;

Bełt – pocisk do kuszy;

Blanki (krenelaż) – zębate zwieńczenie murów i innych budowli obronnych, w którym prostokątne sterczyny (zęby) przeplatają się z prześwitami;

Brona – ciężka krata z drewna i żelaza, umieszczona w głównej bramie murów obronnych, podnoszona i opuszczana na linach albo łańcuchach;

Brzechwa – tylna część strzały, zaopatrzona w lotki zapewniające stabilność lotu;

Buława – broń obuchowa o krótkim trzonku i kulistej głowicy; walczyło się nią podobnie jak maczugą; z czasem stała się w wojsku oznaką wyższych godności;

Długi łuk – duży łuk bojowy, zwykle wysokością dorównujący wzrostowi człowieka, silny i daleko niosący;

Donżon (stołp) – wysoka budowla obronna stojąca w obrębie murów i innych umocnień zamku, zazwyczaj będąca siedzibą właściciela zamku i ostatnim punktem oporu podczas obrony;

Dziedziniec – obszar w obrębie murów zamkowych;

Faszyny – wiązki wikliny lub gałązek drzew wykorzystywane do budowy grobli;

Fosa – rów otaczający mury obronne i będący częścią umocnień, suchy lub wypełniony wodą;

Gdanisko (Dansker) – w zamkach krzyżackich wystająca poza obręb murów wieża połączona mostem, służąca za zamkową toaletę;

Halabarda – broń biała na długim drzewcu, o grocie złożonym z siekiery, ostrzy i żaka;

Hurdycje – drewniane ganki budowane na szczycie zamkowych umocnień, wystające nieco z
lica muru, z otworami w podłodze , przez które załoga mogła strzelać do atakującego wroga i wylewać na niego wrzące płyny. Z czasem hurdycje zostały zastąpione murowanymi machikułami .

Katapulta – machina wojenna miotająca pociski, wykorzystująca energię skręconych lin konopnych lub jelit zwierząt. Rodzajem katapulty był onager (mangonela), wyrzucający pociski kuliste.

Kolczuga – giętka zbroja z plecionych metalowych pierścieni;

Kotewka – żelazna „gwiazdka” złożona z czterech rozstawionych kolców, rzucana na ziemię w celu zranienia końskich kopyt i stop żołnierzy;

Kusza – ręczna broń miotająca, rodzaj mechanicznego łuku;z kuszy strzela się bełtami.

Loch – podziemne więzienie zamkowe;

Machikuła – kamienny ganek u szczytu murów, wystający z lica ściany i zaopatrzony w otwory w podłodze, przez które obrońcy miotali pociski i wylewali na wroga gorące płyny. Machikułami nazywano też otwory w suficie nad przejściem bramnym, również przeznaczone do rażenia nieprzyjaciela pociskami i wylewania gorących cieczy. Taki otwór bywa także nazywany smolnym nosem lub (z angielskiego) – mordercza dziurą;

Machina wojenna – duże urządzenie, zwykle zbudowane z drewna i innych materiałów oraz wyposażone w koła, wykorzystywane do działań wojennych w starożytności i średniowieczu;Machinami wojennymi były m.in. balista, taran, trebusz, katapulta i wieża oblężnicza;

Most zwodzony – ruchomy most, wedle potrzeby podnoszony i opuszczany; w budowlach obronnych przerzucony przez fosę przed główną bramą;

Mur kurtynowy – odcinek muru między dwiema basztami;

Otwór strzelniczy – wąski otwór w murze obronnym lub ścianie baszty bądź zamku, przez który wypuszcza się strzały i bełty;

Palisada (częstokół, ostrokół) – rodzaj wczesnego umocnienia w postaci ściany z grubych, zaostrzonych pali, wkopanych w ziemie jeden tuż obok drugiego;

Podkop – podczas oblężenia sposób na zniszczenie części murów obronnych budowli;

Rycerz – konny wojownik w ciężkiej zbroi, zazwyczaj służący królowi lub możnowładcy;

Strażnica – wolnostojąca poza lub w obrębie murów wieża służąca do obserwacji okolicy

Szranki – płotek oddzielający dwóch szarżujących na siebie rycerzy podczas turnieju;

Taran – ogromna belka lub pień drzewa służący do wyważania bram i drzwi oraz kruszenia murów;

Trebusz – machina miotająca pociski na znaczne odległości, charakteryzująca się dużą celnością;

Turniej rycerski – zawody, w których rycerze walczą ze sobą, używając broni turniejowej (tępej i lekkiej), aby się popisać zręcznością i siłą;

Wały – kamienne lub ziemne umocnienia otaczające zamek bądź obóz;

Wieża bramna – wieża obronna z bramą wjazdową, umocniona i dobrze strzeżona, często wyposażona w bronę i most zwodzony;

Wieża oblężnicza – wysoka, drewniana konstrukcja na kołach, dzięki której oblegający mogli przypuścić atak na mury obronne i czasami wedrzeć się na nie;

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s